A veces sorpréndome abrazando o teu recordo. Nom é máis que fume. Ou un canuto mal pagado e cinsas polo chan. Pode que tenha un sabor a té moruno do Camalea.
O teu recordo, que é nada e todo.
O teu recordo, que me ferve no peito.
O teu recordo, que sendo todo e nada me doe e me sana.
Sexa o que sexa.
É.
No hay comentarios:
Publicar un comentario